است هر گاه آن أسير غير بالغ باشد وبا أو پدر يا جد أو نباشد ( چهارم ) تبعيت ظرف خمر است از براي أو هنگاميكه منقلب شود به سركه ( پنجم ) آلات غسل دادن ميت است كه بعد از أغسال ميت به تبعيت پاك مىشوند مانند تخته وجامه كه ميت را در آن غسل مىدهند ودست غسل دهنده نه جامه آن بلكه أولى وأحوط اكتفا كردن بر دست غسل دهنده است ( ششم ) تبعيت أطراف چاه ودلو وريسمان وجامه آب كشنده است كه به تبعيت پاك شدن چاه پاك مىشوند بنابر قول به نجاست چاه بملاقات نجس لكن مختار ما نجس نشدن چاه است مگر در وقتي كه تغيير كند يكى از أوصاف ثلاثة آن به نجاست ودر آن حال مشكل است جريان حكم تبعيت در اين چيزها ( هفتم ) تبعيت آلات معموله در طبخ عصير است بنابر قول به نجاست آن كه هر گاه ذهاب ثلثين شود آن آلات نيز بالتبع پاك مىشود ( هشتم ) دست شوينده وآلات شستن در تطهير نجاسات وبقيه غساله باقيه در محل بعد از منفصل شدن غساله ( نهم ) هر گاه انگور يا خرما را سركه بريزند وخيار وبادمجان ونحو انها در آن بيندازند به تبعيت پاك مىشوند مثل چوب وعود كه نجس مىشود به تبعيت آن وقت جوش آمدن آن بنابر قول به نجاست وپاك مىشود به تبعيت آن بعد از آنكه سركه گردد ( دهم ) از مطهرات زوال عين نجاست يا متنجس است از جسد حيوان غير انسان بهر نحو كه بوده باشد خواه كسى آن را زائل كند يا از پيش خود زائل شود پس منقار مرغ هر گاه ملوث بعذره شود پاك مىشود بزوال عين آن وخشك شدن رطوبت آن وهم چنين هر گاه پشت حيوانات مانند أسب واستر وحمار مجروح شود وخون بيايد همين كه خونش زائل شود بهر نحو كه باشد پاك مىشود وهم چنين فرزند حيوانات كه ملوث به خون زائيده مىشوند همين كه زائل شد پاك مىشوند وهم چنين زوال عين نجاست يا متنجس از بواطن انسان مثل دهان وبيني وگوش از مطهراتست پس هر گاه شخص طعام نجس خورد پاك مىشود دهان أو به مجرد بلعيدن واين در وقتي است كه ما قائل شويم كه بواطن نجس مىشود بملاقات نجس وهم چنين جسد حيوان ولكن ممكن است گفته شود كه باطن انسان وجسد حيوان أصلا نجس نمىشوند بلكه نجس همان عين موجوده در باطن يا بر جسد حيوان است وبنابر اين وجهي ندارد كه زوال عين از مطهرات شمرده شود وان وجه بسيار قريب است وفائده اين اختلاف در اينجا ظاهر مىشود كه هر گاه شخص در دهانش خون آمد پس آب دهن أو نجس است ما دامى كه خون موجود است بنا بر وجه أول پس هر گاه آن آب دهن ملاقاة كرد با چيز طاهرى آن را نجس خواهد